Vanaf eind 16e eeuw worden in het Geestmerambacht elf molens neergezet met één cruciaal hoofddoel: het overtollige water uit de polder wegpompen om te zorgen voor droge voeten en het land geschikt te houden voor landbouw. Zonder deze molens zou het Rijk der Duizend Eilanden door inklinking van de bodem volledig overstroomd en onbruikbaar worden. In 1663 wordt de Twuyvermolen gebouwd als laatste van de elf molens die gezamenlijk de 5560 hectare grote Geestmerambacht-polder moeten bemalen. De molen zal tot 1926 dienstdoen. Daarna wordt zijn werk overgenomen door het gemaal in Zuid-Scharwoude.